Teatr Faktu

W 2007 roku Teatr Faktu zawiesił działalność.

Poniżej historia Teatru Faktu:

Pod koniec lat 80-tych grupa aktorów scen warszawskich zaproponowała metodę oddziaływania teatralnego dla zmniejszenia skutków narkomanii. Powstał Teatr Faktu i pierwszy spektakl – „Wszystko jest fikcją”.

Teatr funkcjonował przy Polskiej Fundacji Pomocy Humanitarnej „Res Humanae”, jako jedna z form działalności profilaktycznej Fundacji. Doskonaląc przez lata swoją formułę, Teatr coraz głębiej drążył problematykę szeroko rozumianych uzależnień i powstawały kolejne spektakle. Zasięg Teatru stał się ogólnopolski i powstał spójny program będący skutecznym instrumentem działalności profilaktycznej wśród młodzieży poprzez „żywe słowo” i postać teatralną. Po latach Teatr Faktu wpisał się na stałe w zakres działań prozdrowotnych na terenie całego kraju, a szczególnie województwa warszawskiego. Realizował kameralne spektakle prezentowane przez parę zawodowych aktorów. Przedstawienie w ten sposób dramatycznych losów ludzkich wywołuje określone emocje, a przez to kształtuje zdrowe, wolne od uzależnień postawy młodych widzów. Interesująca fabuła i forma pozwalała również na skupienie i lepsze dotarcie z przekazem profilaktycznym i informacją do widza. Zakresem działalności Teatru są problemy uzależnienia od narkotyków w tym również od nikotyny i alkoholu – tolerancja i walka z fobią, szkodliwym mitem, oraz złożony zespól problemów wokół przemocy i agresji. Każdy ze spektakli jest utworem autonomicznym, zaś razem tworzą spójny program profilaktyczno-teatralny o istotnych możliwościach pozytywnego oddziaływania prozdrowotnego.

„Pozory życia” – spektakl analizuje przyczyny uzależnienia od narkotyków, głównie wśród młodzieży szkolnej. Treścią jest życie młodej narkomanki i jej tragiczna śmierć, a pointą spektaklu jest jej swoisty testament będący przesłaniem życia bez narkotyków. Istotną częścią przedstawienia jest ukazanie źródeł zagrożenia oraz wskazanie sposobów na przeciwstawienie się agresywnej ofercie rynku narkotykowego.

„Rzecz o tolerancji” – spełnia dwa niejako zadania. Po pierwsze , przekazuje wiedzę o drogach i możliwościach zakażenia się wirusem HIV, redukuje wpływ szkodliwego mitu i fobii na zachowania wobec ludzie dotkniętych tym nieszczęściem. Po drugie, analizuje powody i skutki niechętnych lub agresywnych postaw, stawiając sympatie widza po stronie ofiar nietolerancji i braku akceptacji. Spektakl ten powstał we współpracy z Krajowym Biurem Koordynacyjnym ds. Zapobiegania AIDS.

„Na marginesie” – przedstawienie jest instrumentem profilaktyki uzależnienia od alkoholu z napiętnowaniem przemocy w rodzinie i agresji współtowarzyszącej piciu. Przez ukazanie życia z alkoholem i tragicznych skutków takiego wyboru spektakl tworzy indywidualną strategię profilaktyczną, opartą o emocje i wiedzę o konsekwencjach picia. Ukazuje dramat rodziny i jednostki żyjącej z problemem alkoholowym, traktowanym jako choroba i zalążek patologii ze wszystkimi tego konsekwencjami. Z drugiej strony spektakl pokazuje atrakcyjność wyboru życia trzeźwego. Na każdym etapie powstawania i realizacji spektakl był konsultowany z Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i posiada rekomendację tej instytucji.

„Wokół przemocy i agresji” – spektakl powstał na prośby środowisk szkolnych, z którymi Teatr od lat współpracuje. Jest obszerną analizą przyczyn gniewu, złości aż po agresję – przemocy w rodzinie i mobbingu w szkole. To ostatnie zjawisko – porównywalne z „falą” w wojsku – jest największym utrapieniem młodzieży w szkole. Konsekwencje szkolnej przemocy bywają tragiczne, a w najlepszym razie zostawiają głębokie piętno w psychice młodego człowieka. Przedstawienie pokazuje dramatyczny ciąg zdarzeń uruchomiony przypadkowym wydarzeniem, dającym efekt tzw. „domina”. W konsekwencji spektakl artykułuje przesłanie budowy lepszego, bezpieczniejszego i pełnego miłości najbliższego otoczenia i świata.

„Cena wyboru” – przedstawienie przeznaczone dla piątych i szóstych klas szkół podstawowych, będące przekrojem szeroko rozumianego problemu uzależnień i zarazem wprowadzeniem w formułę Teatru Faktu. Spektakl jest wstępnym etapem profilaktyki a jego zadaniem jest interwencja profilaktyczna z jednej strona, a z drugiej zaś budowanie zachowań prowadzących do umiejętności odmowy narkotyku. Spektakl wskazuje również zagrożenia płynące z życia w świecie urojonym, a także uwypukla korzyści z wyboru trzeźwego życia. Wszystko to odbywa się za pośrednictwem pobudzenia pozytywnych emocji i przeżyć, które jest domeną teatralnego oddziaływania poprzez postać i jej losy. Spektakl jest niejako spojrzeniem na tragiczny wybór życia z narkotykami i używkami w tym alkoholu i nikotyny oraz nieuchronne konsekwencje takiego wyboru w postaci przemocy i agresji.

Dwa spektakle Teatru Faktu: „Rzecz o tolerancji” oraz „Wokół przemocy i agresji” oddają w szczególny sposób skomplikowane relacje, jakie w życiu społecznym powodują obecność wirusa HIV i zachowania godzące w nasze życie i mienie. Jest to jest konsekwencją patologii życia społecznego, a źródła tych zagrożeń są właśnie przedmiotem analizy ww. spektakli oraz próbą zapobiegania i interwencji profilaktycznej.